Drift, jako forma jazdy samochodem, zyskał ogromną popularność w latach 90. w Japonii, zwłaszcza wśród młodych entuzjastów motoryzacji. Była to jedna z kluczowych cech kultury samochodowej tamtego okresu.
- W driftingu chodzi o kontrolowane wyślizgiwanie się tylnych kół samochodu podczas jazdy przez zakręt, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad pojazdem nawet w ekstremalnych warunkach. Technika ta jest nie tylko widowiskowa, ale także wymaga precyzji, zręczności i głębokiego zrozumienia mechaniki pojazdu oraz dynamiki jazdy.
- W latach 90. w Japonii drift stał się popularnym sportem ulicznym. Zawodnicy spotykali się na parkingach, trasach górskich lub torach, aby współzawodniczyć w nieoficjalnych zawodach. Ta forma rywalizacji była spontaniczna, nieformalna i często nielegalna. Mimo to przyciągała tłumy widzów, którzy podziwiali umiejętności kierowców i spektakularne manewry.
- Kultura driftu w Japonii była wówczas zdominowana przez legendarnego kierowcę Keiichi Tsuchiyę, znany jako "Drift King". Jego umiejętności i styl jazdy stały się ikoniczne, inspirując kolejne pokolenia zawodników i przyczyniając się do popularyzacji tej formy motoryzacji nie tylko w Japonii, ale także na całym świecie.
Lata 90. były okresem, w którym drift zyskał swoją tożsamość jako unikalna dyscyplina sportowa i stał się integralną częścią japońskiej kultury motoryzacyjnej.
Powrót na stronę główną